Joan edukira

BATXILERGOKO IKASLEEKIN TAILER BERRIAK SAN VIATORren (Sopuerta). AFRIKA eta MASKULINOTASUNA

apirila 4, 2021

Honako hauek diruz lagundutako proiektua da:

La imagen tiene un atributo ALT vacío; su nombre de archivo es logo-dipu-1.png

Epailean / Martxoan, Sopuertako (Bizkaia) San Viator ikastetxeko Batxilergoko ikasleekin elkartu gara berriz ere, maskulinotasunaren eraikuntza berdintasunezko eta genero-ikuspegitik lantzeko.

Guztira lau tailer eman dizkiegu ikasle mistoei, mutilei eta neskei. Tailer bakoitzak ordubete iraungo du: bik 2. mailako ikasleak izan dituzte, eta beste bik 1. mailako ikasleak. Horrez gain, beste bi tailer izan ditugu 2. mailako ikasleekin, baina oraingo honetan “Afrikako errealitatea maskulinotasunaren eta berdintasunaren ikuspegitik hurbiltzea” izan da gaia. Horiek dinamizatzeaz Mamadou Ngom arduratu da, Bilboko Munduko Medikuak elkarteko kulturarteko bitartekaria, maskulinitatean eta kulturartekotasunean aditua.

Topaketa horietako batzuetan, “Maskulinotasunari buruzko baieztapen kulturalak” zerrendaren esaldiren bat irakurri genuen: “mutil bat (gizona) haserre dagoenean, hobe da bakarrik uztea, ea hala gertatzen zaion”. Horrek parte hartzeko interesa piztu zuen, eguneroko bizimoduarekin eta harremanetan izandako bizipenekin bat egiten baitzuen. Maskulinotasunaren eraikuntzari buruzko teoriaren zati batzuk azaltzeko aprobetxatu dugu, honako gai hauek jorratuz: gizonen bakardadea eta isolamendu emozionala, sentimenduak behar bezala kudeatzeko zailtasuna, gizonen portaeran jarrera bortitzak.

Gai hori konektatu dugu komentatzeko nola kultura-gizarteak “saltzen” dien gizonei sexua, ukipen fisiko, hurbiltasun, maitasun eta harreman afektibo intimoaren oinarrizko giza beharrak aseta aurkitzeko bide bakarra den aldetik. Eta horren ondorioz, gure bizitzan gero eta goizago bizi dugun pornografiarekin harreman masiboak gizonen psikologian duen eragina azaldu behar izan genuen. Pornografia komertzial tradizionalaren ezaugarriei buruz ari gara, baita sexting-ari buruz ere (sexu-edukia duten norberaren irudien sare sozialen bidezko borondatezko trukea, gorputz biluziaren atalak erakutsiz). Tailerren batean hilerokoaren gaia ere landu dugu, bizipena eta horren inguruko sinesmenak, eta zakilaren tamainaren gaia. Hori guztia, gainerako gaiak bezala, generoak eta, zehazki, maskulinotasunak gure pentsamoldea eta sinesmenak baldintzatzen dituen moduaren barruan kokatuta.

Aurrekoarekin lotuta, pertsona batzuek beraientzat zirraragarriak izan ziren lekukotasun pertsonalak kontatu zituzten, taldeak, oro har, ezagutzen ez zituen barne-kontuez hitz eginez. Talde-lanaren dinamika horrek parte-hartzaileen esku-hartzeak sustatu ditu.

Mamadou Ndomek Afrikatik etorritako migratzaile gisa, eta maskulinotasunean eta kulturartekotasunean aditua den aldetik, ekarri zigun lekukotasunari dagokionez, ikasleek beren esperientzia pertsonalak eta ikuspuntua ezagutzeko zuten interesa nabarmendu zuen. Mamadouk gizon izaten ikasteko prozesuaren eta kultura-aniztasunarekin erlazionatzen ikasteko prozesuaren arteko lotura azaldu zuen, inklusio- eta berdintasun-esparru baten barruan.

GIZONEN KOADRILA BATEAN BORTIZKERI SEXISTA LANTZEN

martxoa 14, 2021
tags:

Gizonen koadrila baten barruan, jokaera bortitxak eta sexistak lantzen ditugu

29 urteko gizon koadrila batekin bildu gara lan-saio batean, emakume desberdinekin behin eta berriz indarkeria sexista erabili duen koadrilako kide baten kasua aztertzeko. Emakume hauekin eguneroko harremana zeukan eta haietako batzuk talde osoaren gertuko lagunak ziren. Lan-saio horren aurretik, koadrilarekin zenbait mezu elkar trukatu genituen ondo ulertzeko zer nolako eragina izan zuen koadrilako kide honen portaerak alde batetik emakumeengan eta beste aldetik beraiengan, bai banaka, bai koadrila mailan. 

Saio egin aurretik, elkarrekin egin behar genuen lanaren helburuak zehaztu genituen eta horiek lortzeko tresnak. Koadrila honetako kideek laguntza eskatu ziguten, lagun horrekiko eta kaltetutako emakumeekiko harremanari behar bezala heltzeko taldeko eta banakako tresnen falta sumatzen zituztelako. Lankidetza hori genero-ikuspegitik egin dugu, hau da, maskulinotasunari begira.

GAZTETXEAN ERE LANEAN, ETA AITAK

martxoa 14, 2021
tags:

BATXILERGOKO IKASLEENTZAKO 5 TAILER SAN VIATOR eta BERRIOTXOAN

urtarrila 20, 2021

Bizkaiko Foru Aldundiak diruz lagundutako proiektua bada

2020ko azaroa (Berriotxoa) eta 2021eko urtarrila (San Viator):

San Viatorren tailer bakarra egin genuen, ordu eta erdikoa, eta 29 lagunek parte hartu zuten. Berriotxoan lau tailer egin genituen, bakoitza ordubetekoa, eta 90 lagunek parte hartu zuten. Horiek guztiak tailer mistoak izan ziren.

Maskulinitate tradizional hegemoniko patriarkalaren hainbat alderdiri buruz hitz egin genuen, eta maskulinotasun mota horretan sozializatzen denez, gizonen bizitzan duen eraginari buruz. “Kutxa urdina edo maskulinoa” genuen hizpide: nola jokatu behar dugun, zer pentsatu behar dugun, nola izan behar dugun, azken batean, gizonezkoen rol eta ezaugarri tradizionalak, eta gure bizitzak zehazteko modua. Bi alderdik erakarri zuten taldeen arreta gehien:

Indarkeriarekin ohitzea eta pertsonen arteko gatazkei aurre egitea, indarkeriaren ordezko moduak erabiliz; eta kudeaketa emozionala eta negarraren bizipena

Gainera, elkartean egiten dugun lana aurkeztu genuen eta gure begirada partekatu genuen, tradizioz maskulinoak izan diren estereotipoak, rolak eta ezaugarriak zalantzan jartzen dituena. Lan honen bidez jarrera ideologiko matxistak eta sexistak zalantzan jarri nahi ditugu.

Lan-metodologia haiekin zuzeneko elkarreraginean oinarritu zen, galdera pertsonalen bidez eta agertzen ziren gaiei buruzko ikuspegia eskatuz. Haien hitzaldi bakoitza arretaz, errespetuz eta onarpenez entzun zen, eta ahalik eta pertsona gehienei eman zitzaien esku hartzeko aukera. Lan egiteko modu horrek parte-hartze giroa eta gaiarekiko eta jarduerarekiko interesa piztu zuen.

Emakumeen ahotsak ere entzun ziren, dinamikako esaldien bidez irudikatuta eta deskribatuta ikusten zuten maskulinitate horrek beren bizitzetan nola eragiten duen ikusita.

Maitasunetik eta maitasunerantz eraikuntza maskulinoa deseraikitzea

“Emakumeak eta osasuna” Jardunaldia. PIPER TXURIAK FEDEAFES-ekin elkarlanean

urtarrila 20, 2021

Hona hemen jardunaldiaren ikus-entzunezkoa:

MASKULINOTASUNA ETA OSASUN EMOZIONALA, elkarrizketa

urtarrila 15, 2021

https://www.mujerysaludmental.org/eu/bloga/maskulinotasun-tradizionalak-gaixotzen-gaitu-bai-gizonezkoak-eta-bai-emakumezkoak

Hona hemen Emakume eta Buruosasuna.org aldizkarian egin digute elkarrizketa, “Maskulinotasun tradizionalak gaixotzen gaitu, bai gizonezkoak eta bai emakumezkoak”

Zer dira maskulinotasun berriak?

Maskulinotasun berriez ari garenean, gure gizarteak eta kulturak gizon izatearen inguruan ulertu duena aldatzeaz mintzo gara. “Gizon normala” zalantzan dago pertsona askoren buruan. Horregatik, maskulinotasun eredu tradizionala krisian dagoela esan dezakegu, eta ez ordezko eredurik daukagulako, horrelakorik ez dago-eta, baizik eta “gizon normal, egoki, zuzenaren” ezaugarriak ez direlako eredugarriak gizartearen zati handi batentzat, gizon nahiz emakumeentzat.

Maskulinotasun berriek ateak zabaltzen dizkigute gizonei, gure bizitza askatasun handiagoz bizi ahal izateko. Ezkutuko mekanismo soziokulturalak ezagutzen laguntzen digute; jokabide, sentipen, desira, pentsamendu, harreman-modu eta abar konkretuetara eraman gaituzten horiek, hain zuzen. Jaiotzetik eragiten digute eta eredu bilakatzen dira bizitza osoan zehar “normaltasunean” sartu eta onartuak izateko; zigortuak edo baztertuak ez izateko.

Ez dago gizon izateko modu bakarra, jantzi bakarra ez dagoen bezala. Maskulinotasuna tradizionala zanpatu eta itotzen gaituen trajea da. Maskulinotasun berriek, aldiz, nahi dugun pertsona izaten laguntzen digute.

Nola laguntzen dute maskulinotasun berriek gizonezkoen eta emakumezkoen arteko berdintasuna lortzen?

Maskulinotasun berriek aurka egiten diete “maskulino” aterkipean sartu diren ezaugarri arriskutsu, osasungaitz eta suntsitzaileenei. Horrela, ezaugarri horiei buelta eman eta mesedegarri bilakatu nahi dira pertsona guztientzat eta planetarentzat. Gizonezkoei historikoki ezarritako ezaugarri, rol eta joerak dira.

Esate baterako: ideologia sexista eta emakumeen aurkako bazterketa- eta indarkeria-moduak; irabazi eta galtzearekin nahiz beste pertsonak menderatzearekin loturiko harremanak; sentikortasun, leuntasun eta enpatia adierazpenak ekiditea; gizonezkoen arteko gertutasuna eta maitasuna debekatzea; gainazaleko harremanak mantentzea; gizonei indarkeria, gerra eta armak interesatu behar zaizkigula ziurtzat jotzea; beldurra sentitzen dugula ukatzea, eta beharrezkoak ez diren arriskuak hartzea; egoera guztietan agintea eta kontrola hartzea; negarraren, ahultasunaren eta zaurgarritasunaren errepresioa onartzea.

Gure bizitzaren berrikuspen eta eraldaketa lanaren ondorioz, ohikoena da gizonezkoengan berdintasunaren aldeko pentsaera eta jarrerak agertzea, eta diskriminaziorik edo tratu txarrik ez onartzea.

Horrela, pixkanaka, emakumeen bidelagun izan behar duen maskulinotasuna barneratzen ari gara, andreei mesede egiten dionak geuri ere on egiten baitigu. Bide horretan pribilegioak galtzen ditugu, horiek bidegabekerian oinarrituta baitaude. Baina eskubiderik ez dugu galduko; alderantziz. Izan ere, berdintasunari esker, gure beharrak ere kontuan hartzen dira eta ongizatea irabazten dugu. Prozesu hau gizarte-aurrerapenaren seinale da; ez dago inoren aurkako borrokarik, ezta defendatzeko beharrik ere.

Maskulinotasun berrien arloko prestakuntza eskaintzen duzunez, zein aurrerapen ikusten dituzu taldeetan parte hartzen duten gizonen artean?

Elkarrizketa hau bera aurrerapen bat da; ziurrenik ez zen duela hamar urte gertatuko. Gero eta ohikoagoa da gizonei zuzenduriko jarduerak antolatzea, gizonezko gisa bizi duten esperientzia berrikusteko aukera izan dezaten, genero-ikuspegitik. Duela hamarkada bat ez zen horrelakorik gertatzen.

Gure jardueretan parte hartzen duten gizonezkoek aurretik planteatu ez zuten zerbaitekin egiten dute topo. Naturaltzat hartzen dutenari buruzko sinesmenak kolokan jartzen dituzte. Harago begiratzeko interesa pizten zaie, eta konturatzen dira traje batean hetsita daudela. “Gizon normalaren kaxan” sartzeko agindu horiek guztiak pixkanaka alboratuz, euren buruarekin topatzeko prozesuan murgiltzen dira. Erabakiak hartzeko eta aldatzeko ezinbesteko pausoa da.

Gure federazioak maskulinotasun berriak sustatzeko apustua egin du gure bazkideen artean. Zer iritzi duzu gauzatzen ari garen lanaren inguruan?

Gizonezkoa ez da jaiotzen; egin egiten da. Eta zure buruari eta gainerakoei erakutsi behar diezu “egiazko gizonezkoa zarela”, aitorpen hori irabazi duzula. Maskulinotasun tradizional hori lasterketa nekagarria da, eta helmuga, harrapaezina. Bidean osasuna eta bizitza galtzen zoaz, baita zoriontasuna eta zaren bezalakoa izateak ematen dizun poztasuna ere. Maskulinotasun horrek gaixotzen gaitu, bai gizonezkoak eta bai emakumezkoak.

Hori dela eta, Fedeafesek eskainitako tailerretan parte hartzen duten gizonezkoek, gainerakoek bezala, asko eskertzen dute gure lana; izan ere, gizon “normal” izateko helburuan “porrot” egin dute, eta “izan beharko luketen” horren atzetik jasan duten presioak bizipoza lapurtu die. Hortaz, itxaropena pizten zaie ulertzerakoan “normalizazio” eta “maskulinizazio” prozesuak izan direla euren ondoezaren arrazoietako bat. Orduan ikusten duten agian ez dutela “huts egin”, baizik eta maskulinotasun kulturala dagoela oker. Euren bizitzaren irakurketa berri horrek bide berria zabaltzen die, euren burua maitasun gehiagorekin tratatzeko. Horrelako prozesuetan laguntzeak neu ere goitik behera eraldatzen nau

2020-2021 ikasturtarako PROGRAMA Bizkaiko SAN VIATOR eta BERRIOTXOA IKASTETXEETAN

abendua 17, 2020

Ikasturte honen hasieran oso proiektu interesgarria dugu, Bizkaiko Foru Aldundiko Enplegu, Gizarteratze eta Berdintasun Sailaren bidez finantzatuko dena.

Proiektuaren izenburua hauxe da:

MASKULINOTASUN BERRI BAT ERAIKITZEN, BERDINTASUNA ERAIKITZEKO: maskulinitate hegemoniko tradizionala deseraikitzen San Viator (Sopuerta) eta Berrio-Otxoa (Bilbo) ikastetxeetan, batxilergoko neska-mutilekin, irakasleekin eta familiekin.

Proiektu honen helburua da maskulinitate tradizionalaren deseraikuntza lantzea bi ikastetxe hauetan. Bertan, Batxilergoko ikasleekin, irakasleekin eta baita senidekin ere lan egingo dugu ikuspuntu zabal batetik. 

Pasaden urrian, proiektuari hasiera eman genion 4 tailer misto emanez Berriotxoan (Bilbo). Abenduan berriz, hitzaldi birtual bat egin dugu Internet bidez San Viatorreko (Sopuerta) irakasle guztientzat.

Ikasleei tailerrak ematen jarraituko dugu hiruhilabete bakoitzean, eta baita irakasleekin beste topaketaren bat ere egingo dugu. 
Aldi berean, baliabide pedagogikoak landuko ditugu, ikastetxe horietako hezkuntza-erkidegoari errazteko genero-ikuspegiko hezkuntza-lan bat egitea, batxilergoko maskulinotasunari begira. Gure web orrian argitaratuko ditugu denon eskura egoteko. 

San Viatorren egindako irakasleei hitzaldi birtualaren irudiren bat elkarbanatzen dugu:

La imagen tiene un atributo ALT vacío; su nombre de archivo es image-1.png
La imagen tiene un atributo ALT vacío; su nombre de archivo es image-2.png

“Emakumeak eta buru osasuna” Jardunaldia. PIPER TXURIAK FEDEAFESekin elkarlanean

abendua 12, 2020
tags:

Hona hemen jardunaldiaren ikus-entzunezkoa:

GIZON NERABEEKIN LANA EGITEKO TRESNA PEDAGOKIKOAK, ELKARRIZKETA ETA IKASTAROA

urria 31, 2020

Eusko Jaurlaritzaren Euskadiren Gazteen Behatokiaren eskutik azaroaren eta abenduaren zehar guztira 8 ordu iraundu duten 3 ikastaro egin ditugu, bi Bilbon eta bat Donostin. Iaz bi egin genituen, ikastaro bakoitzak 5 ordu iraundu zuen. Beste aldetik, nahiz eta bi ikastaro eskeini aurten, azkenean partaideen zerrendatik kanpo geratzen zirenentzako beste ikastaro bat eskeini dugu.

Gehiago jakiteko esteka hau zabaldu.

Esteka honetan Piper Txuriak-ren elkarkideari egin dioten elkarrizketa ikus dezakezu.

Gizon nerabeekin berdintasun eta maskulinitatearen gaineko lana egiteko tresna pedagogikoak

HELDUAK GAZTEEKIN BERDINTASUNEZKO ETA ERRESPETUZKO HARREMANA IZATEKO BIDEAN. Patriarkatua errausten

urria 10, 2020
tags:
bizipen bidez elkarrekin ikasten

Jarraian, Piper Txuriak-eko kide batek idatzitako artikulu bat, helduek hurbilen dauzkagun gazteekin ditugun harremanetan patriarkatua oharkabean nola errepikatzen dugun identifikatzeko asmoz. Eta gazteen errealitateari buruzko ikuspegi ez patriarkala eskaintzeko asmoz. Guraso.eus webgunean euskaraz argitaratutako artikulua izan zen hau.

GAZTEEN ERREALITATEA

    Inoiz gertatu al zaizue hauetako egoeraren bat?

Kalean neskato batekin topo egin nuen, elkar ezagutzen genuen,  bere aita eta ama ere ezagutzen nituen. Bera ikusteak pozten ninduela erakusteko eta berarekin elkarrizketa  izateko, erraz erantzuteko moduko galdera batzuk egin nizkion… ikastolari buruz, udalekuetan zer egiten zuten, herri horretan bizitzea gustatzen zitzaion, zein janari gustatzen zitzaion edo jolastea gustoko zuen. Erantzuteko gai izan arren,  ez zuen honetarako aukera handirik izan; izan ere, jarraian, berarekin zihoan pertsona helduak galdera horiei erantzun zien. Badirudi neskatoak horixe bera espero zuela, zeren nire galderak entzutean helduarengana begiratu eta isilik egotea erabaki baitzuen.

Azkenean, nik jakin nahi nuen zerbait kontatzera animatu zen. Ez zuen inork eten, tarte bat izan zuen, non elkarrizketaren protagonista bera izan zen. Baina laster agerian geratu zen pertsona helduaren ezinegona, harik eta denbora bat igaro ondoren neskatoaren kontakizuna moztu zuen arte. Barrez esan zuen, begiradaz nire heldu konplizitatea bilatzen “nolako gauzak esaten dituen!”. Gero, neskaren eta nire arteko harremana amaitzeko, zera esan zion: “Juanma nekatuko duzu. Zoaz zure aitonari giltza eramatera”. Neska ez zegoen ados.

Jarraian: “tira, eman musu bat Juanmari, badoa eta” …

Galdera baino gehiago agindua izan zen hori, ez zen galdera izan, adibidez: “musu bat ematea gustatuko litzaizuke agur esateko?” Baizik eta: “Niri kasu egitea ondo portatzea da”. Musu bat eman nahi zidan ala ez, hori jakiteak ez zuen axola.

    Ezagunak al zaizkizue honelako egoerak?

Nire ustez, hau gertatzen da helduen eta haurren arteko harreman askotan: heldu batzuek hitz egiten dute beste heldu batzuekin eta haurren bizitzari eta intimitateari  buruz iritzia ematen dute eta epaiak egiten dituzte, dena haurrak aurrean dauden bitartean.  Heldu horiek hitza kentzen diete gazteei zuzenean  galdetzen dietenean, eta haien bozeramaile-lana egiten dute; heldu horiek uste dute desegokia eta baliorik gabea dela gazte batek adierazten duena eta hori jakinarazten diote; helduak esaten dio gazteari zer egin eta zer esan behar duen. Helduen eta gazteen arteko harremana berdintasunez garatzea eragozten duen zerbait gertatzen da, barneratua duguna, aitortu gabeko zerbait. Normalizatu egin da helduek gazteenen ideia eta adimenari balioa kentzea, eta haien pentsamendua, gustuak eta nahiak ez errespetatzea.

Honelako esaldian onartu ditugu: bi pertsona eta hiru haur zeuden. Hori da gakoa: bada gazteenei pertsona osoak izatea ukatzen dien sineste ezkutu bat… erabat adimentsuak izateko zerbait falta balitzaie bezala, eta horregatik onartu egin dugu haien pentsamenduari garrantzia kentzea edo elkarrizketetatik eta erabakiak hartzetik kanpo uztea. Adina aitzakia da haurrak diskriminatzeko eta beraiekin errespetuz ez jokatzea onartzeko, pertsona heldu batekin izango dugun errespetu berdinaz ez jokatzeko.

Ez nuke inola ere esango helduok dugun jarrera hori gazteei tratu txarrak emateko edo haiei kalte egiteko gogo batetik sortzen denik; aitzitik, esango nuke haiek zaintzeko eta haientzat onena eskaintzeko gogo batetik sortzen dela. Esango nuke, inkontzientzia dagoela gertatzen ari denari eta portaera mota hauen oinarrian, besterik gabe. Honelako jarrerek  gazteenen bizitzan duten ondorioez hausnartzea falta zaigula uste dut.

    Artikulu honen bidez, nire asmoa da gure familietan, eskoletan, filmetan, erlijioan… transmititu ohi zaigun ikuspegiaz bestelakoa den ikuspegi bat eskaintzea da, pentsamendua sortzea kulturak eta gizarteak pentsatzeko zailtasunak dituzten esparrutan, eta horrela, errealitateari buruz dugun ikuspegia zabaltzen lagunduko diguten baliabideak eskaintzea. Tradizionalki normaltzat jotzen den hori, on egin baino gehiago kaltetzen gaituen hori, zalantzan jartzeko ahalegina da. Normaltasuna zalantzan jarri behar dugu. Hori da artikulu honen helburua hain zuzen ere,  gazteen errealitateari buruz dugun ulermen “normalak” eragozten digun ikuspegi bat eskaintzea, (gazteak esatean, haurtxoei, haurrei eta nerabeei buruz ari naiz). Espero dut gai honi buruzko artikulu sorta baten hasiera izatea, izenburu hau izan lezakeen sorta batena: helduak, gazteekiko berdintasunezko eta errespetuzko harreman baterantz.

  NOLAKOAK GARA JAOITZEAN?

Jarraian deskribatzen dudan errealitatea, Planetako edozein lurraldetako edozein giza komunitatetan ikus daitekeen zerbait dela dirudi. Edozein  kultura eta tradizio izanda ere. Pertsona heldu askok gure haurtzaroari buruz eta garai hartan genuen bizitza ulertzeko moduari buruz gogoratzen hasi garena islatzen duela dirudi.

Erabat adimentsuak jaiotzen gara mundura, gure pentsamenduak balio izugarria du, eta gauza guztiei buruz dugun iritzia ideia baliotsu eta interesgarriz betea dago. Gazteak (eta helduak) garen bitartean, gure adimenari ez zaio ezer falta, perfektua eta osoa da. Gure barruan  dena da zuzena, gure ulermena eta trebetasunak garatzeko behar ditugun gaitasun guztiak gure baitan ditugu.

Erabat onak jaiotzen gara. Ontasuna, mundua eta pertsonak ikusteko modua da. Eta oinarri horretatik eraikitzen dugu gure harremana unibertsoarekin eta pertsona guztiekin. Gehien axola zaiguna gure jokatzeko moduak ongizatea sortzea da. Zaintzen gaituzten eta zaintzen ditugun pertsonez inguratuta pentsatzen dugu bizitza, eta hori da gure dedikazio eta interes nagusia.

Maitasunetik eta maitatzeko jaiotzen gara. Honek gidatzen ditu gure erabakiak eta ekintzak, gure harremanak eta jarduerak. Berez sentitzen dugu, esfortzurik gabe, eta honela begiratzen diogu bizitzari, pertsonei, baita geure buruari ere. Maitasunak, garen guztia eta egiten dugun guztia bereganatzen du, eta ez diogu beldurrik hau agortzeari edo ez izateari. Maitasuna inoiz falta edo agortzen ez den zerbait bezala ulertzen baitugu, bizirik egoteagatik berez daukagun zerbait bezala.

Pertsona guztiekin elkartu eta elkartzetik jaiotzen gara. Pertsona bakoitza gure parte sentituz eta gu ere haien parte sentituz. Lotura-sentimendua beti dagoen zerbait da, joaten ez dena, eta gozamena sortzen duena. Zerbaitek sentimendu horretatik urruntzen gaituenean, gure indar guztiekin borrokatzen dugu sentimendu hori berreskuratzeko.

Jaiotzean, pertsonengan eta bizitzan konfiantza osoa izaten dugu. Honek, harremanak eta hurbiltasuna bilatzera garamatza etengabe, kontaktu fisikoari beldurrik ez izatera. Horregatik, begietara zuzen eta garbi begiratzen dugu, besteen begirada eta presentzia bilatuz. Harremanak gustatzen zaizkigu, behar ditugu, eta ez dugu bizitza horiek gabe irudikatzen.

Lankidetzarako irrikan jaiotzen gara, ez zaigu interesatzen ez lehiatzea ez eta irabaztea. Harremanak izateko modurik gozagarriena berdintasuna da, denok irabazten dugun eta inork galtzen ez duen egoerak sortuz. Erronkak interesatzen zaizkigu, eta gure merituak eta trebetasunak aitortzea ere gustuko dugu. Era berean, besteen aurrerapenak eta trebetasunak behatuz gozatzen dugu.

Jaiotzean, Ikasteko gogo ikaragarria izaten dugu; ezezaguna den guztia eta zailtasunak maite ditugu, baita abentura ere. Ikasteak pozten gaitu, eta beti prest gaude hurrengo erronka eta zailtasunari aurre egiteko. Huts egiteak edo ez jakiteak ez gaitu kezkatzen, akatsak ez baitira  arazo bat, bizitzeko aukera bat baizik.

Dibertitzeko eta bizirik egoteaz gozatzeko jaiotzen gara. Badakigu hori gertatzeko baldintza guztiak betetzen direla, eta egoera horretatik eraikitzen dugu munduan egoteko dugun modua. Ez dugu bizitza jolas eta gozamenik gabe ulertzen. Jolastea maite dugu, eta gozamena poza eta irrika sentitzearen esanahia ezagutzen dugu. Beti dugu irrikaz bizitzeko gogoa.

Jaiotzean pozik eta arro gaude gure buruaz, eta guregan dagoen dena gustatzen zaigu: gure gorputza, ahotsa, pentsamenduak, etab., egokia eta zuzena iruditzen zaigu dena, pertsona perfektuak bezala  ikusten gara… eta gainerako pertsonak eta ingurukoak ere  modu  berean ikusten ditugu, perfektuak.

Jaiotzean, kementsuak gara, ez diogu bizitzari beldur. “Orainerako” eta “Orainean” bizi gara. Arreta osoa eta kontzientea izaten dugu orainean, ez etorriko den horretan, edo gertatu zitzaigunean. Badakigu gertatzen zaigun guztia beharrezkoa dela, eta ez dugu epaitzen. Ez ditugu pertsonak eta bizipenak “on edo txar”, “zuzen edo oker” gisa sailkatzen. Gure existentziarekin bat egiten dugu eta honela gozatu egiten dugu.

Aurreko deskribapena berresten duten adibide ugari eta zehatzak daude, eta haur gehienek horretarako joera dute.

Begirunez eta maitasunez
Juan Manuel Feito Guerrero